Wanneer twee mensen 65 jaar zijn getrouwd, wordt dat een briljanten huwelijk genoemd. Dat is het geval bij Albert en Wil Grunwald, een in Rijen woonachtig echtpaar dat al eens eerder werd geïnterviewd. Dat was ter gelegenheid van hun diamanten, dus 60-jarig, huwelijk. Uitgebreid vieren was destijds niet mogelijk, maar in 2026 vieren ze hun huwelijksjubileum maar liefst twee keer. Het etentje met hun kinderen en kleinkinderen vond plaats op de huwelijksdag, op 10 mei. In juni wordt nogmaals gevierd, maar dan met ‘het straatje’, met kennissen en ook met enkele familieleden.

Door Brigitte Laurijsen

Vijf jaar geleden vertelden Albert en zijn ‘ware liefde’ Wil uitgebreid. Niet alleen over de zestig huwelijksjaren, maar zeker ook over hun Amsterdamse jeugd, waarop de oorlog een nadrukkelijk stempel heeft gedrukt. Alberts Joodse vader was een verzetsman en de vader van Wil werkte tijdens de oorlog in Duitsland. Die informatie komt in dit nieuwe artikel niet meer zo uitgebreid aan bod, maar de sporen zijn bij beiden zeker nog aanwezig. Letterlijk en figuurlijk. Wel genieten ze tegenwoordig van hun vrijheid, iets waar ze lang en hard voor hebben moeten vechten. De huidige oorlogen en andere gewelddadigheden maken diepe indruk op het echtpaar. Albert benadrukt: “Wij kunnen niet tegen onrecht en geweld”.

Gastvrij

Nu is het echter tijd om feest te vieren. Albert Grunwald (89) en Wil Grunwald-van der Mark (87) wonen nog steeds in de Rijense straat Scholverbos, sinds 2008. Albert doet op de dag van het interview de deur open en neemt galant de jas van de correspondente aan. In de woonkamer staat Wil klaar voor de hernieuwde kennismaking. “Waar wilt u zitten? Wilt u iets drinken? Een stukje taart erbij?”, klinkt het. Niet veel later staat de slagroomtaart op tafel. Niet gebruikelijk bij interviews, maar Albert en Wil hebben iets bijzonders te vieren en ze zijn zeer gastvrij.

Op de voorpagina

Op tafel ligt het Weekblad Gilze & Rijen van vijf jaar geleden, met op de voorpagina het artikel over de zestigjarige bruiloft, uiteraard voorzien van een destijds gemaakte foto van Wil en Albert. Ze hadden niet verwacht dat hun levensverhaal op de voorpagina zou staan, met daarbij ook een foto die zestig jaar eerder op de daadwerkelijke trouwdag was gemaakt. Niet alleen Albert en Wil waren blij verrast, ze werden ook door veel lezers gefeliciteerd. Echt vieren kon in de coronaperiode weliswaar niet zoals gebruikelijk, maar het voelde zeker wel als een feest.

Varen

Gebruikelijk vieren, wat is dat eigenlijk bij Albert en Wil? Het blijkt alles met varen te maken te hebben. Hun eerste ontmoeting vond in het voorjaar van 1958 nabij het water plaats en sindsdien hebben ze zowel met hun eerste eigen liefdesboot ‘Windval 1’ als met diverse andere boten vele boottochten gemaakt. Ze zouden graag nog eens met De Zilvermeeuw varen, maar een cruise staat ook op hun wensenlijstje. Al realiseert Albert zich zeker dat het verminderde kortetermijngeheugen van Wil dat wel moeilijker maakt. Maar… waar een ‘Wil’ is, is een weg. Wil ziet het zeker zitten, dus wie weet komt het er nog eens van.

Documentatie

Behalve Weekblad Gilze & Rijen ligt er nog veel meer papieren informatie op tafel. Albert overhandigt een stapel. “Hier heeft u misschien iets aan”, zegt hij. Hij toont drie documenten die door hem persoonlijk zijn geschreven. Als eerste een ‘Resumé’ met de titel ‘60 jaar een paar’ en vervolgens ‘Wisselvalligheden met de Windval’ en ‘In de schaduw van de oorlog’. Ook informatie over koor ‘OUD GOUD’ en een trouwfoto van 65 jaar geleden met de teksten ‘Wil & Albert 65 jaar een paar’ en ‘Dat we dit mogen beleven stemt ons echt tot dankbaarheid’ worden door Albert getoond.

Feestelijke voordeur

Een recente foto had schoondochter Irma al naar de weekbladcorrespondente gemaild. Die feestelijke foto is gemaakt op 10 mei, op de trouwdag dus. Albert vertelt: “Ik doe ’s morgens altijd de deur open en op onze trouwdag zag ik een boog”. Die gouden boog was voorzien van gouden en zwarte ballonnen met daarop ‘65’, met daarnaast een bord waarop ‘65 jaar samen’. Op de foto poseren Wil en Albert stralend onder de boog bij de voordeur. Door de kinderen en kleinkinderen werden ze getrakteerd op een aardbeientaart in de vorm van een hart, waarna het later op de dag tijd was voor een heerlijk diner bij Den Hespel.

’t Raakeind

Albert en Wil mogen dan allebei uitgebreid vertellen, zeker is wel dat het geheugen van Wil achteruit is gegaan. Zij gaat twee dagen per week naar Zorgboerderij ’t Raakeind. Ophalen met een busje is niet nodig. “Ik breng haar zelf met de auto”, aldus Albert. Hij haalt haar aan het einde van de dag ook weer op. Voor hem is het vanzelfsprekend en het geeft beiden ook een fijn gevoel. ’s Morgens drinkt Albert op ’t Raakeind ook een kopje koffie mee. ‘Buitenmens’ Wil helpt op haar beurt waar mogelijk mee op de dagbesteding. “Dat zorgen heb ik als oud-docente nog steeds in me”, legt ze uit.

Schaken en zingen

Albert is bij velen bekend van de Rijense schaakvereniging Caïssa. Daar blijkt hij echter niet meer actief. “Mijn concentratie is minder en dan gaat schaken niet meer zo goed”, legt hij uit. Hij heeft nieuwe hobby’s en activiteiten gevonden. Evenals zijn echtgenote zingt hij bij koor ‘OUD GOUD’, al heeft Wil volgens hem een veel betere zangstem. “Zij is een echte sopraan, ik mag meedoen”, vertelt hij. Dat ‘meedoen’ betekent meer dan zingen alleen. Albert is namelijk voorzitter van het koor. ‘OUD GOUD’ treedt in diverse zorgcentra op, waar ‘meezingmappen’ worden uitgedeeld. Ook in de communicatiegroep van Senioren Vereniging Rijen is Albert actief.

Wensen en plannen

Naast deze vele activiteiten houden Wil en Albert nog steeds hun eigen huis en tuin bij. Volgens Wil verdient de tuin op dit moment echter geen schoonheidsprijs, al bloeit er al wel iets. Van binnen ziet het huis er keurig netjes uit. Op de kast staat een klein formaat boot, voorzien van diverse zeilen. “Die is door mijn broer gemaakt”, aldus Wil. Behalve Jan, de maker van de boot, heeft ze nog een broer, Cor. Wil en Albert hopen dat beiden in staat zijn om het 65-jarig huwelijksfeest mee te vieren. Of ze nog andere wensen hebben? Ze besluiten enthousiast: “Op naar de 70!”