Op maandag 20 juli ontving handboogvereniging De Vriendenkring het intens verdrietige nieuws dat lid Frans van Nunen die ochtend is overleden. Frans was een verenigingsman in hart en nieren.

Frans is in 1981 lid geworden van De Vriendenkring en telde daarmee al 45 jaar lidmaatschap af van de vereniging die zijn opa mee had opgericht. En wat voor lidmaatschap. Met blote handen heeft hij meegeholpen met de opbouw van het nieuwe verenigingsgebouw. Hij vertelde daar graag over, hoe ze met borstels de bakstenen van de oude mortel schoon hebben gemaakt. Hoe de schiethal met die oude bakstenen werd opgebouwd.

Ook behaalde hij begin jaren '90 zijn diploma voor wedstrijdleider, hij vond dat competities zuiver en eerlijk geschoten moesten worden. Dat hij hart had voor de vereniging blijkt wel uit zijn bestuursaanstelling in 1990. Maar liefst 28 jaar lang heeft hij de handboogvereniging mee richting gegeven tot de vereniging die het nu is. In 2018 heeft hij ervoor gekozen om het wat rustiger aan te gaan doen, nou ja, rustiger.

Frans hield van 'zijn' gebouw. Na zijn bestuursfunctie voor de vereniging is hij verdergegaan als adviseur voor de Stichting Rijense Handboogverenigingen, die het verenigingsgebouw in beheer hebben. En niet alleen met advies, Frans stak ook letterlijk zijn handen uit de mouwen. Elke maandagmorgen hielp hij samen met de maandagploeg om het gebouw en het veld op orde te houden. De bokken met de blazoenen moesten op de juiste afstand staan, welke hij precies wist uit te meten.

Uiteraard hield Frans er ook van om zelf te schieten met zijn compoundboog. Het liefste op de 25 meter, dat was wel zijn favoriete afstand. Frans had aandacht voor de vereniging, hij kwam graag elke donderdag even na zijn volleybaltraining kijken hoe de jeugd trainde en genoot ervan om de vereniging te zien groeien met jonge schutters.

De afgelopen maanden stonden voor handboogvereniging De Vriendenkring in het teken van trots om mooie resultaten. Er zijn medailles en titels op zowel Nationaal als Europees niveau binnen gehaald. Frans vond dit ook altijd machtig mooi en besprak dit graag met zijn schietmaten aan 'zijn' plekje aan tafel in de hal.

Frans had passie voor de Vriendenkring, waar hij al 45 jaar lang lid van was.

Frans we gaan je lach, je vriendelijk woord en je kritische blik missen.