Anja Martens kijkt altijd naar advertenties waarin vrijwilligers worden gevraagd, in de hoop dat er iets geschikts voor haar bijstaat. ‘Ik zou graag nog voor 1 middag in de maand iets erbij willen doen aan vrijwilligerswerk, maar dat is best lastig te vinden.’ In haar gezellige tuintje in Gilze vertelt Anja over wat ze wél allemaal doet en hoe fijn ze het vindt om een ander te helpen.

Door: Dianne Huijskens

Anja kwam 63 jaar geleden, als 7de en laatste van een Molenschots gezin, ter wereld. Bij de geboorte liep ze zuurstofgebrek op. Dat zorgde voor een lichamelijke beperking. ‘Ik heb tot mijn 4de jaar gekropen en heb pas later leren lopen.’ Anja ging naar de Mytylschool op Charlotte Oord in Tilburg, een speciale school voor kinderen met een lichamelijke beperking. ‘Ik wilde overal bij horen en overal aan meedoen. Ik deed altijd net alsof ik geen handicap had. Ik kan het soms nog steeds moeilijk accepteren dat ik ben zoals ik ben. Ik heb hier niet om gevraagd.’

Vrijwilligerswerk

Op haar 18de kwam Anja van school en ging ze naar een activiteitencentrum voor gehandicapten in Breda. ‘Toen ik 28 jaar was, ben ik vrijwilligerswerk gaan doen bij de dagopvang in Rijen, voor 2,5 dag per week. Ik heb daar altijd met heel veel plezier gewerkt. Ook was ik toen een halve dag per week vrijwilliger bij wat nu de milieustraat heet.’

In die tijd woonde Anja zelfstandig in Tilburg. ‘Eén keer per week kwam iemand van begeleid wonen langs om te kijken hoe het ging. Na vijf jaar Tilburg ben ik naar Gilze verhuisd, waar ik met heel veel plezier woon. Mijn hart ligt in Molenschot, maar daar was ik afhankelijker. Hier in Gilze kan ik veel zelfstandiger zijn. En dat is belangrijk voor mij.’

Anja wilde ook graag één avond per week iets te doen hebben. Ze kwam terecht bij de avondactiviteiten in Breda, waar ze op haar fiets of met de deeltaxi naartoe ging. Daar leerde ze 23 jaar geleden haar man Martin kennen. Hij is door een herseninfarct op latere leeftijd half verlamd geraakt, maar staat, net als Anja, positief in het leven. ‘Martin is een rustige man, ik ben veel drukker. Ik verbruik heel veel energie op een dag, maar ik ben bijna nooit moe!’ lacht ze schaterend.

Boodschappen

Anja werkt nu 9 uur per week bij de Groeituinen in Gilze. Deels krijgt ze daarvoor betaald door de gemeente, deels is dat vrijwilligerswerk. ‘Ik doe daar allerlei kleine klusjes en ik ga altijd boodschappen doen voor de kookactiviteiten.’ Boodschappen is iets dat Anja prima kan doen op haar driewieler. Ze denkt er van tevoren goed over na waar ze haar fiets kan parkeren, zodat ze zo weinig mogelijk hoeft te sjouwen. Ze doet ook één keer per week de boodschappen voor De Ontmoeting, de dagopvang in De Schakel. Daar neemt ze ook maandelijks de vuile hand- en theedoeken mee naar huis voor een wasbeurt.

Zonnebloem

Ook voor de Zonnebloem is Anja al ruim 25 jaar actief als vrijwilliger. Ze sorteert de maandelijkse activiteitenbrief op straatnaam en maakt keurige stapeltjes per wijk. Ze brengt zelf ook een deel van de brieven rond in Gilze. Dat doet ze ook voor de Molenschotse voetbalvereniging. ‘Ze kennen me hier allemaal. Als ik door het dorp fiets groeten heel veel mensen mij en roepen: “Hallo Anja!” Ik zwaai altijd terug.’

En dan zijn er nog haar hobby’s om de dag mee door te komen. Anja maakt prachtige kunstwerkjes van mozaïek, waarmee ze veel mensen blij maakt. ‘Dat is echt mijn grootste hobby, zo heerlijk om te doen.’ Verder puzzelt ze veel, kijkt ze graag t.v. en doet ze een paar keer per week fitness om haar lijf zo soepel mogelijk te houden.

Op zoek

Toch heeft Anja nog wel tijd en zin om er iets bij te doen. ‘Ik wil er zo graag voor een ander zijn! Als nu iemand zou bellen die dringend een boodschapje nodig heeft, dan doe ik dat met liefde. Maar ik zou het fijn vinden om ook een keer iets anders te doen als vrijwilliger. Misschien heeft iemand nog wel een goed idee voor iets dat binnen mijn mogelijkheden past. Dat zou ik echt geweldig vinden!’