Het begon op een zonnige dag, toen een vriendin vertelde dat haar oppas ermee ging stoppen. Adje gaf aan het wel te willen proberen. Dat bleek het begin van een bijzondere periode van ruim dertig jaar als oppasouder.

Adje, de oppasouder in Gilze die dagelijks met een goed gevulde kinderwagen op en neer liep naar school, vaak omringd door lopende, steppende, fietsende kinderen. Adje, biij wie je op je verjaardag een zelfgemaakte berencake kreeg. Eerst natuurlijk eerst de gardes van de mixer afliggen en daarna de cake versieren met slagroom en sprinkels. Iets waar elk kind naar uitkeek.

Adje, de oppasouder waar je, tussen de schooltijden door, kon genieten van een beker chocomel, een kopje cup-a-soup, tosti, ontbijtkoek met boter of een eitje. Adje, voor wie niets te gek was. De kinderen waren al vanaf 06:00u welkom. Moesten ouders langer op hun werk blijven? Dan aten de kinderen gewoon gezellig hapje mee in de avond. Ze bracht hen naar zwemles, vriendjes of vriendinnetjes en ook in het weekend kon je altijd een beroep op haar doen.

Adje zorgde ervoor dat iedereen zich thuis voelde. Er werd volop geknutseld rond speciale dagen en ieder jaar keek iedereen uit naar de gezellige Sinterklaasviering en het uitstapje naar de Vossenberg.

Hoewel het Adjes werk was, was Toon onmisbaar. Met Toon kon je heerlijk stoeien. Hij zaagde het hout op maat, zodat de kinderen weer de mooiste knutselwerken konden maken en hij liet hen kennis maken met het timmervak.

Afgelopen zaterdag hebben we samen haar pensioen gevierd. Al vroeg gingen we op pad met een Volkswagen T2-busje. Samen met de kleinkinderen reden we een prachtige route door de omgeving van Drunen en genoten we bij de IJzeren man van het verkoelende water.

Vanaf 14:00u vond de reünie plaats die we voor haar hadden georganiseerd: het moment waarop ruim dertig jaar aan herinneringen samenkwamen. Adje stond in het middelpunt, omringd door ongeveer 35 oud-oppaskinderen, 20 huidige oppaskinderen en hun ouders.

Het was een warme, gezellige middag vol mooie ontmoetingen. Sommige oud-oppaskinderen en ouders hadden elkaar al meer dan twintig jaar niet meer gezien. Al snel kwamen herinneringen aan de kindertijd bij Adje weer boven. Het voelde meteen vertrouwd om elkaar weer te zien en foto’s uit die tijd met elkaar te delen.

Natuurlijk ontbrak de berencake niet en vonden we verkoeling met heerlijk ijs, meloen en heel veel watergevechten.

Wij willen iedereen ontzettend bedanken voor zijn of haar komst. Het was hartverwarmend. Samen hebben we er een onvergetelijke en fantastische middag van gemaakt.

Het tijdperk van oppas-Adje komt nu ten einde. Namens alle kinderen, ouders en familie willen wij Adje, samen met Toon, bedanken voor alle liefde, zorg, warmte en toewijding die zij al die jaren hebben gegeven.

Wij wensen Adje en Toon een heel mooi, gezond en vooral welverdiend pensioen toe!