Vier dagen wandelen. Dat deden heel veel Rijenaren op 2, 3, 4 en 5 juni. Op maandag 2 juni gingen ze vol enthousiasme van start en op vrijdag 5 juni kwamen ze voor de laatste keer over de finish. Tijd om met een welverdiende medaille te worden beloond dus, maar dat glimmende metaal was niet het enige dat ze ontvingen. Er werden heel veel snoepzakken, chipszakjes en bloemen uitgedeeld. Kanjerstroopwafels werden ook om de halsjes van kinderen gehangen, kinderen die zelf kanjers zijn. Al die kinderen hebben namelijk vier maal een afstand van 3, 5, 10 of 15 kilometer gewandeld. De allerkleinsten legden de 3 kilometer in een buggy af. Die routes waren rolstoel- en dus ook buggyvriendelijk.

Door Brigite Laurijsen

De Avondvierdaagse begon zonnig, zo zonnig dat de vele fotografen daar in verband met tegenlicht rekening mee moesten houden. Op die foto’s verschenen vele vrolijke kindergezichten waarvan u er wellicht al een aantal op de Facebookpagina en de website van het weekblad heeft gezien. Of anders op de Facebookpagina van de Avondvierdaagse zelf, want daar staan er honderden op. Het lijkt wel of iedereen op de foto is gezet, maar zeker is dat niet, want er waren wel heel veel deelnemers. Deelnemers die rode, groene, blauwe en gele pijlen volgden die dit jaar voor het eerst van het logo van de Avondvierdaagse waren voorzien.

Evenals andere jaren waren er ook dit jaar heel veel deelnemers. Iwan Oprins van de organisatie vertelt: ,,We hebben 1085 medailles besteld, dus dat is het minimale aantal. Er zijn echter ook ouders/begeleiders die meelopen zonder medaille, dus het echte aantal zal nog iets hoger liggen”. Met name het aantal individuele vijftien-kilometer-lopers noemt hij opvallend: ,,Dat waren er meer dan twintig en normaal is dat een groepje van minder dan tien”. De deelnemers varieerden van heel jong tot veel ouder. Ook het aantal deelnemende jaren was niet voor iedereen gelijk. Er waren veel kinderen die voor het eerst mee deden, maar ook volwassenen die al jaren van de partij zijn.

Muziekgezelschappen

Er waren overigens niet alleen deelnemende wandelaars, er waren ook diverse muziekgezelschappen te zien en te horen. Die vrolijke muziek klonk door de straten van Rijen en was van heel ver te horen. Op vrijdag stond SaomegeVat bij het defilé op het Wilhelminaplein, LOOdS 35 bij de kerk, GILS GEWELD bij het Raadhuisplein en Vlijt en Eendracht bij de Boodschap. Daarnaast was er ook niet-live muziek die op diverse locaties uit luidsprekers kwam. Luid en duidelijk. Frappant was dat op de laatste wandeldag, waarop het tijdens het defilé regende, het lied ‘In Spanje schijnt altijd de zon’ klonk toen de eerste wandelaars over de finish kwamen. Het was weliswaar net droog, maar wie omhoog keek, zag beslist geen Spaanse zon of blauwe lucht.

Voor iedereen die finish had bereikt, moesten eerst nog de afgesproken kilometers worden afgelegd. Ook vrijdag weer voortvarend van start, zo nu en dan misschien een liedje zingend, om bij aankomst in de Stationsstraat even pauze te houden tot alle wandelaars de plaats van het defilé hadden bereikt. Vervolgens opstellen achter het rood-witte lint dat over de straat was gespannen. Daar was het wachten tot iedereen was gearriveerd, waarna de organisatie het sein gaf dat het tijd was om richting de finish te lopen. De vermoeide voeten verdwenen als sneeuw voor de zon, maar die zon was er zelf nog lang niet.

Nat worden

De regen nog wel, maar dat leek de deelnemers niet te deren. Zij werden door het vele publiek figuurlijk op handen gedragen. Ook werden ze toegejuicht en uiteraard ook overladen met snoepzakken, chocolade medailles, bloemboeketten en hier en daar zelfs een rode roos. Scholen deelden ook lekkernijen uit. De Jozefschool trakteerde op koekjes en De Kring op zakjes chips.

Hoewel de deelnemers bij aankomst geen regen van boven meer voelden, was dat ter hoogte van het gemeentehuis nog wel het geval. Diverse jeugdbrandweerlieden spoten de wandelaars met brandweerslagen nat. Ondanks dat ze al nat waren, werd deze spreekwoordelijke regenbui zeer gewaardeerd.

Eenmaal over de finish was het tijd om te juichen en uiteraard ook om op de foto te gaan. Er werden ijsjes gehaald bij de ijscowagen, maar er werden vooral heel veel medailles en ook heel veel wandeldiploma’s in ontvangst genomen. Diploma’s met de naam van de deelnemer er op. Zo te zien en ook te horen kijken alle wandelaars, buggy-, rolstoel- en scootmobielrijders terug op een geslaagde Avondvierdaagse. Dat geldt overigens zeker ook voor de organisatie. Die weet zich gesteund door de vele verkeersregelaars die er niet alleen waren, maar die ook onmisbaar bleken. EHBO’ers waren er vanzelfsprekend ook, maar veel meer dan een blaartje behandelen of wat pleisters plakken hoefden ze dit jaar in Rijen niet te doen.