Op het Wilhelminaplein in Rijen vond op woensdag 11 maart een feestelijke bijeenkomst plaats waarbij een kunstwerk werd onthuld. De naam van dat kunstwerk, ‘De huid’, is gekozen door Tom Claassen, de ontwerper van het beeldhouwwerk. De productie van het kunstwerk is uitgevoerd door MEESTERS IN. Het gebruikte materiaal is Lavagrigia, een Italiaanse steensoort. Hoewel zeker niet iedereen gecharmeerd is van ‘De huid’ kijken de woensdag aanwezige geïnteresseerden zeker terug op een gezellig en smakelijk samenzijn.

Door Brigitte Laurijsen

Eerste samenkomst op het Wilhelminaplein

‘Een eerste samenkomst.’ Zo werd de bijeenkomst op het Rijense Wilhelminaplein vooraf aangekondigd. Veel Rijenaren en andere geïnteresseerden kwamen naar het centrum. Hoewel de werkzaamheden aan het plein nog niet gereed zijn, was het al wel mogelijk om het kunstwerk te plaatsen. De locatie voor dat beeldhouwwerk was een van de aangelegde plantenvakken. Tot het moment van de onthulling was alleen duidelijk dat Tom Claassen voor het ontwerp had gezorgd. Hoe het kunstwerk eruit zou zien, bleef nog geheim.

De onthulling

Nadat wethouder Corné Machielsen de veranderingen aan en rondom het Wilhelminaplein had besproken, was het tijd voor een tweede toespraak van wethouder Mariëlle Doremalen. Zij vertelde over de wens om het plein met een kunstwerk te verfraaien. Diverse kunstenaars hadden een ontwerp ingediend, waarna uit die ontwerpen een definitieve keuze was gemaakt. Beeldhouwer Tom Claassen komt dan niet uit Rijen, maar uit Breda, hij had zich wel degelijk verdiept in de historie van Rijen. De door hem gekozen naam ‘De huid’ verwijst naar het leerlooierijverleden. Nadat wethouder Machielsen en wethouder Doremalen samen het beeldhouwwerk hadden onthuld, verscheen het grijze stenen kunstwerk.

Betekenis

De naam ‘De huid’ verwijst dan wel naar de leerindustrie, herkenbaar was het kunstwerk zeker niet voor iedereen. Enkele jongeren op het plein vroegen: “Wat stelt het voor?” Het ging om jongeren die niet wisten dat er in Rijen vroeger veel leerlooierijen stonden. “Misschien is het een goed idee om er een bordje met uitleg bij te zetten”, stelden de jongeren voor. Die suggestie vonden wethouder Mariëlle Doremalen en ABG-projectmanager Fabienne Feskens-Snoeck desgevraagd ook een goed idee. Mogelijk kan het kunstwerk, aldus Feskens-Snoeck, wel in een kunstroute worden opgenomen.

Hapjes en drankjes

Na de officiële onthulling kon iedereen ‘De huid’ van dichtbij bekijken en zelfs bevoelen. Kinderen kwamen meteen in actie en klommen erop om vervolgens te poseren voor een weekbladfoto. Anderen gingen met elkaar in gesprek. Tijdens het gezellige samenzijn werd er gesmuld van diverse lekkernijen: koffie en thee, maar ook gebak, warme hapjes, pizza en fruit.

Kritiek

De aanwezigen mogen dan terugkijken op een geslaagd samenzijn, het kunstwerk zelf valt niet bij iedereen in de smaak. Op het Wilhelminaplein verschilden de meningen al over wat het kunstwerk zou moeten voorstellen en over de vraag of het niet door een lokale kunstenaar had moeten worden gemaakt. Op social media barstte het commentaar helemaal los. Enkele van de 243 reacties op de Facebookpagina ‘Het gebeurt in Gilze Rijen en Omstreken!’: “Gelukkig dat het in Rijen staat en niet in Gilze.” “Nog mooi roze schilderen en daaaaaar istie... Barbapapaaaaa.” “Wat houdt het in? Een afgehakte octopus.” Ook waren er opmerkingen over geldverspilling.

MEESTERS IN

Een octopus is het kunstwerk niet. Ook geen sfinx zonder hoofd, zoals woensdag op het plein werd geopperd. De naam ‘De huid’ zegt het al: het is een huid, een gedrapeerde huid om precies te zijn. Onder die huid lijken pootjes zichtbaar. Wie zich verdiept in de stijl van Tom Claassen, ontdekt dat hij vaak voeten, armen of handen laat zien om bepaalde vormen en spieren in een beeld aan te geven. ‘De huid’ is uitgevoerd door Machiel en Frits van MEESTERS IN, in een steenhouwerij. Het gebruikte materiaal is Lavagrigia, ook bekend als Peperino Grigio, afkomstig uit de omgeving van Vitorchiano in het Italiaanse Lazio. Deze steensoort staat bekend om zijn duurzaamheid en weerstand tegen weersinvloeden.