Gilze en Rijen heeft als gemeente weinig echte natuur. Gras en gewassen op weilanden en akkers is bedoeld voor industrie en is dus geen natuur. Het bos aan de noordkant van de gemeente is van Oosterhout. Daarom moeten we stukjes groen koesteren. Dit gebeurt te weinig. Sterker nog: vorig voorjaar werd in opdracht van onze gemeente de begroeiing rondom een plas vernietigd. Daarbij werden in het broedseizoen nesten van meerkoeten met kuikens. vernield. We stelden hierover vragen aan de gemeente. De hoofdverantwoordelijke verschool zich achter een papieren document: een ecologische quickscan waarop stond geschreven dat er geen broedende vogels waren aangetroffen. Maar een bezorgde inwoner had in dezelfde periode foto’s gemaakt waarop nesten en meerkoetkuikens te zien waren. Wij besloten de ecologische quickscan op te vragen. We moesten even wachten op de papieren. Langer dan de wettelijk toegestane periode zelfs, maar na wat aandringen kregen we het document. Het betrof twee velletjes papier met vooral foto’s. De plas was op die foto’s amper zichtbaar. De toezichthouder die na de baggerwerkzaamheden een controle had uitgevoerd zag die meerkoetkuikens maar geen restanten van nesten. Dus was er geen bewijs (meer) dat ze opzettelijk waren vernield.

Hoe kan het zijn dat overheidsinstanties hun handen wassen in onschuld. Alles wijst erop dat hier fouten zijn gemaakt, maar niemand pakt hiervoor de verantwoordelijkheid. Het is winter, de meerkoeten zijn al lang weg en het kwaad is geschied. Maar wie zegt dat dit niet nog een keer kan gebeuren als onze gemeente haar eigen fouten niet wil toegeven en er daarom ook niet van kan leren? Het kleine beetje natuur dat we nog hebben in onze gemeente is enorm kwetsbaar en moet beschermd worden. Dat moet gebeuren door onze lokale overheid. En de gemeenteraad moet erop toezien dat dit goed gebeurt. Daarom is het tijd voor een scherpe blik op het gevoerde beleid op het gebied van natuur. Daarvoor is een lokale Partij voor de Dieren nodig. Wij zijn de luis in de pels en laten ons geen rad voor de ogen draaien.

We stelden hierover vragen aan de gemeente. De hoofdverantwoordelijke verschool zich achter een papieren document: een ecologische quickscan waarop stond geschreven dat er geen broedende vogels waren aangetroffen. Maar een bezorgde inwoner had in dezelfde periode foto’s gemaakt waarop nesten en meerkoetkuikens te zien waren. Wij besloten de ecologische quickscan op te vragen.

We moesten even wachten op de papieren. Langer dan de wettelijk toegestane periode zelfs, maar na wat aandringen kregen we het document. Het betrof twee velletjes papier met vooral foto’s. De plas was op die foto’s amper zichtbaar. De toezichthouder die na de baggerwerkzaamheden een controle had uitgevoerd zag die meerkoetkuikens maar geen restanten van nesten. Dus was er geen bewijs (meer) dat ze opzettelijk waren vernield.

Hoe kan het zijn dat overheidsinstanties hun handen wassen in onschuld. Alles wijst erop dat hier fouten zijn gemaakt, maar niemand pakt hiervoor de verantwoordelijkheid. Het is winter, de meerkoeten zijn al lang weg en het kwaad is geschied. Maar wie zegt dat dit niet nog een keer kan gebeuren als onze gemeente haar eigen fouten niet wil toegeven en er daarom ook niet van kan leren?

Het kleine beetje natuur dat we nog hebben in onze gemeente is enorm kwetsbaar en moet beschermd worden. Dat moet gebeuren door onze lokale overheid. En de gemeenteraad moet erop toezien dat dit goed gebeurt. Daarom is het tijd voor een scherpe blik op het gevoerde beleid op het gebied van natuur. Daarvoor is een lokale Partij voor de Dieren nodig. Wij zijn de luis in de pels en laten ons geen rad voor de ogen draaien.