Jarenlang gold Amber Gersjes (28) als een van de grootste judotalenten van Nederland. De geboren Tilburgse maakte de afgelopen jaren echter een moeilijke tijd door, miste de Olympische Spelen van Parijs door ziekte en moest zichzelf opnieuw leren kennen. Maar nu is ze sterker terug dan ooit. Met een zilveren en gouden medaille op grandslamtoernooien heeft ze haar visitekaartje opnieuw afgegeven en richt ze de blik vol overtuiging op de Olympische Spelen van 2028 in Los Angeles: “Het voelt alsof ik uit mijn eigen schaduw ben gestapt.”
Door Ron van Kuijk
De weg naar de wereldtop was de afgelopen jaren allesbehalve vanzelfsprekend. Gersjes werd ernstig ziek door een vergevorderde nierbekkenontsteking en lag geregeld in het ziekenhuis. “Dat gebeurde echt van het ene op het andere moment. Op vrijdag stond ik nog op een toernooi en een dag later had ik veertig graden koorts. Ik dacht eerst nog: het zal wel een griepje zijn. Uiteindelijk bleek het een flinke nierbekkenontsteking. Daarna ben ik een maand lang in en uit het ziekenhuis geweest en het duurde zeker een jaar voordat ik me weer echt fit voelde.”
Juist in de aanloop naar de Olympische Spelen van Parijs kwam die klap hard aan. “Mede door al dat gedoe lukte het niet meer om me te kwalificeren voor Parijs. Dat was natuurlijk ontzettend jammer en dat moest ik ook verwerken.”
Van steil haar naar krullen
De ziekte liet niet alleen lichamelijk en mentaal sporen na, maar veranderde ook onverwacht haar uiterlijk. Waar Gersjes jarenlang bekend stond om haar steile haar, kreeg ze na haar herstel ineens krullen. “Ik heb geen permanent laten zetten en ik heb ook geen krultang gekocht. Ik ben zó ziek geweest dat mijn hormonen helemaal van slag zijn geraakt. Daardoor is er blijkbaar van alles veranderd in mijn systeem. Ik liep twintig jaar met steil haar rond en ineens kreeg ik krullen. Dat was best pittig. Je moet jezelf na zo’n ziekte toch al opnieuw leren kennen: fysiek, mentaal, alles. En dan kijk je ook nog in de spiegel en zie je iemand met ander haar. Gelukkig zeiden veel mensen dat het goed bij me past. Ondertussen vind ik het zelf ook mooi, maar die verandering heeft me wel echt geraakt.”
Toch werd juist die moeilijke periode uiteindelijk ook een bron van kracht. “Ik heb gemerkt hoe veerkrachtig ik ben. Ik ga nu met veel meer rust een toernooi in. Natuurlijk wil ik winnen, maar ik weet ook dat mijn hele leven niet afhangt van één wedstrijd. Daardoor durf ik weer vrijer te judoën.”
Ultieme bevestiging
Dat vrijere gevoel bleek zich direct uit te betalen. In korte tijd won Gersjes in mei van dit jaar eerst zilver op de Grand Slam van Doesjanbe en een week later goud in Kazachstan. “Dat goud voelde echt als de ultieme bevestiging van alles waar ik de afgelopen jaren aan heb gewerkt. Niet alleen fysiek, maar ook mentaal. Ik heb mezelf weer teruggevonden.”
Volgens Gersjes is haar judostijl niet veranderd, maar wel het gevoel waarmee ze de mat opstapt. “Ik denk dat ik ergens onderweg wat moed en vertrouwen was kwijtgeraakt. Dat heb ik nu weer teruggevonden. Mijn judostijl is niet veranderd. Ik ben nog steeds even vervelend voor tegenstanders, maar ik stap nu met veel meer overtuiging de mat op.”
Droom werd doel
Alles staat nu in het teken van Los Angeles 2028. “Als jong kind droomde ik al van de Olympische Spelen. Maar inmiddels is het meer dan een droom; het is een doel geworden. Ik wil de komende twee jaar zoveel mogelijk leren en mezelf zo goed mogelijk ontwikkelen, zodat op die ene dag alle factoren die ik kan beïnvloeden optimaal zijn. En hopelijk sta ik dan aan het einde op het podium. Een olympische medaille zou de kroon op mijn carrière zijn. Dat is uiteindelijk toch waar je al die jaren naar toe werkt.”
Hoewel Gersjes nog altijd sterk verbonden is met Tilburg, woont en studeert ze inmiddels al jaren in Nijmegen en traint ze dagelijks op Papendal. “Ik heb wel eens overwogen om dichter bij Papendal te gaan wonen, maar eigenlijk werkt Nijmegen perfect voor mij. Die autorit van een half uur helpt me juist om te schakelen. Onderweg ben ik al bezig met de training en op de terugweg kan ik rustig afschakelen. Wonen in Arnhem had ook gekund, maar Nijmegen trok me meer. Het is een fijne, levendige studentenstad waar altijd iets gebeurt. Dat doet me erg aan Tilburg denken.”
Afstuderen
Naast haar drukke leven als topsporter rondt Gersjes momenteel haar studie Beleidsadvisering af aan de Radboud Universiteit. “Ik ben bezig met de laatste fase van mijn masterscriptie. Daarna ben ik student af.”
Direct gaan solliciteren staat echter nog niet op de planning. “Ik ben een groot voorstander van iets naast je sport hebben, maar na al die jaren combineren wil ik eerst mijn leven optimaal inrichten richting Los Angeles. Daarna kijk ik welke ruimte er nog is voor werk.”
Gevoelsmens
Of de Spelen van 2028 ook het einde van haar judocarrière betekenen, weet Gersjes zelf nog niet. “Ik ben daarin best een gevoelsmens. Als ik morgen zou voelen dat ik niet meer de mat op wil, dan stop ik. Maar dat zie ik de komende twee jaar absoluut niet gebeuren. Denk ik nu dat ik daarna nóg een olympische cyclus doe? Waarschijnlijk niet. Ik heb ook andere ambities en interesses. Maar eerlijk gezegd weet ik het dus nog niet.”
Wat er ook gebeurt, één ding staat voor Gersjes vast: de band met Tilburg blijft sterk. “Tilburg is thuis. Mijn ouders wonen er, veel familie woont er, vrienden wonen er. Ik ben eigenlijk nog steeds elke week in Tilburg. Of ik er terugkeer? Ik zie mezelf zeker weer in Brabant wonen. Maar waar precies? Ik kijk wel hoe het allemaal loopt.”
Schotse Hooglanden
Voordat de jacht op olympisch eremetaal verdergaat, wacht eerst nog een korte adempauze in de Schotse Hooglanden. “Ik ga daar een week wandelen. Dat is voor mij de ultieme rust: natuur, wandelen en mijn hoofd leegmaken. Daarna ga ik weer door met trainen, een stage in Tokio en vervolgens de voorbereiding op het WK dat dit jaar plaatsvindt in Bakoe.”
Want hoe mooi de Grand Slam-overwinning ook was, voor Amber Gersjes was het vooral een begin. “Het verandert niets aan de weg die ik wil bewandelen. En dat is de weg naar succes in Los Angeles 2028.”
