Bij het Annie Salomonsplein in Rijen ligt sinds kort een jeu de boulesbaan. Het bijzondere aan die baan is dat iedereen er mag komen ‘boulen’, dus niet alleen de omwonenden van het plein. Naast de baan staan twee bankjes waarop tussendoor zo nodig kan worden uitgerust. Initiatiefnemer Luciën Farla en zijn echtgenote Jannie vertellen hoe de baan tot stand is gekomen en ook wat er zo leuk is aan jeu de boules.

Door Brigitte Laurijsen

Voordat de jeu-de-boulesbaan ter sprake komt, stellen Luciën en Jannie zich even voor. Hoewel ze al een hele tijd met veel plezier in Rijen wonen, komen ze daar oorspronkelijk niet vandaan. De nu 81-jarige Luciën is in Breda geboren en de 75-jarige Jannie in Waalwijk. De manier waarop ze elkaar voor het eerst hebben ontmoet, is niet alledaags. Nadat Luciën weduwnaar en Jannie weduwe waren geworden, leerden ze elkaar kennen via een datingsysteem voor senioren. Zelf wisten ze – ze glimlachen – niet dat zoiets voor senioren bestond, maar het bleek een succes. Inmiddels zijn ze alweer vele jaren gelukkig getrouwd.

Jeu de boules

Tot zover het voorstellen. Het geplande onderwerp van gesprek is immers de jeu-de-boulesbaan bij het Annie Salomonsplein. Het initiatief voor die baan is door Luciën genomen. Samen met Jannie en diverse andere leden van SeniorenVereniging Rijen kwam hij al bij De Leempunt en bij Wolfsweide in actie, maar het zou wel heel fijn zijn om een dergelijke baan in hun eigen woonomgeving te hebben. Toen Luciën hoorde dat er in Rijen een nieuwe skatebaan zou worden aangelegd, kwam hij op een idee. Zou er naast het skategedeelte niet ook een jeu-de-boulesbaan kunnen komen? Wethouder Mariëlle Doremalen vond het wel een goed idee, maar opperde dat een baan dichter bij huis wellicht beter zou zijn.

De aanleg

“Dat had ik niet durven vragen”, aldus Luciën. Hij was dan ook dolgelukkig en dat gold ook voor Jannie. Uitgekeken werd naar de aanleg van de baan en vervolgens naar het moment dat de eerste ‘boule’ kon worden geworpen. Die aanleg nam echter meer tijd in beslag dan voorheen gedacht. Een baan dient namelijk aan diverse voorwaarden te voldoen. Behalve een voorgeschreven lengte en breedte moet ook de ondergrond voor jeu de boules geschikt zijn. Met de ondergrond zelf was niets mis, maar daarbovenop werd een laag grind gestort die veel te hoog bleek. De ballen zakten dan ook naar beneden. Gelukkig is de hoogte aangepast en zijn er al vele ‘boules’ geworpen.

Motivatie en opening

Een baan dicht bij huis is, zo vertelt Luciën, niet de enige reden voor de aanleg. Zelf zijn Jannie en hij zeker niet eenzaam, maar eenzaamheid bestaat wel. Hoe mooi zou het zijn om anderen te ontmoeten? De jeu-de-boulesbaan leent zich daarvoor. Eind september vond een feestelijke ontmoeting plaats, met koffie en koeken. Over eten gesproken: Luciën kookt al tien jaar lang voor zijn buurvrouw. “Of ik nu voor twee of voor drie kook, dat maakt toch niet uit”, legt hij uit. De buurvrouw is natuurlijk erg blij met die smakelijke maaltijden, maar ze genoot ook van de koeken waarop tijdens de opening van de baan werd getrakteerd.

Leuk

Gevraagd naar wat er zo leuk is aan jeu de boules, antwoorden Luciën en Jannie: “Ontspanning, gezellig, sociaal en het is ook goed voor je conditie”. Een echte competitie is er bij de nieuwe baan niet. Competitie is er wel bij de seniorenvereniging en daar blijkt Luciën al enkele bekers te hebben gewonnen. De baan bij het Annie Salomonsplein is echter niet alleen voor senioren, mensen van alle leeftijden zijn welkom. Wie zelf geen jeu-de-boulesballen heeft, kan die bij Luciën lenen: “We hebben extra setjes”.

Ballen en butjes

Normaliter wordt met metalen ballen gegooid. Of gekleurde ‘vakantieballen’ ook toegestaan zijn? Op zich wel, maar bij een competitie mag dat niet. Behalve de ‘boules’ zelf is er ook een klein balletje nodig. Jannie vertelt dat dit de ‘but’ heet. Het wordt ook wel een cochonet of doelballetje genoemd en soms ook wel een varkentje. Hoe het ook wordt genoemd, bij jeu de boules is het de bedoeling dat de grote ballen zo dicht mogelijk in de buurt van het kleine balletje terechtkomen. Het oprapen van de ballen kan met de hand, maar er is ook een handig hulpmiddel. Luciën vertelt: “Een touw met een magneet”. De officiële naam mag dan ‘potmagneet’ zijn, het is vooral gemakkelijk wanneer bukken niet meer vanzelfsprekend is!